உள் ஆங்கு உவத்தல் செல்லார், கறுத்தோர்

எள்ளல் நெஞ்சத்து ஏஎச் சொல் நாணி

வருவர் வாழி, தோழி! அரச

யானை கொண்ட துகிற் கொடி போல,

அலந்தலை ஞெமையத்து வலந்த சிலம்பி . . . .

ஓடைக் குன்றத்துக் கோடையொடு துயல்வர,

மழை என மருண்ட மம்மர் பல உடன்

ஓய்களிறு எடுத்த நோயுடை நெடுங் கை

தொகுசொற் கோடியர் தூம்பின் உயிர்க்கும்

அத்தக் கேழல் அட்ட நற் கோள் . . . .

செந்நாய் ஏற்றை கம்மென ஈர்ப்ப,

குருதி ஆரும் எருவைச் செஞ் செவி,

மண்டு அமர் அழுவத்து எல்லிக் கொண்ட

புண் தேர் விளக்கின், தோன்றும்

விண் தோய் பிறங்கல் மலை இறந்தோரே! . . . .