நூல்கள்›அகநானூறு›பாடல் 1988

பாடல் 1988

கடுந்தொடைக் காவினார்

பல் இதழ் மென் மலர் உண்கண், நல் யாழ்

நரம்பு இசைத்தன்ன இன் தீம் கிளவி,

நலம் நல்கு ஒருத்தி இருந்த ஊரே

கோடு உழு களிற்றின் தொழுதி ஈண்டிக்

காடு கால்யாத்த நீடு மரச் சோலை . . . .

விழை வெளில் ஆடும் கழை வளர் நனந்தலை,

வெண் நுனை அம்பின் விசை இட வீழ்ந்தோர்

எண்ணு வரம்பு அறியா உவல் இடு பதுக்கைச்

சுரம் கெழு கவலை கோட்பால் பட்டென,

வழங்குநர் மடிந்த அத்தம் இறந்தோர் . . . .

கைப்பொருள் இல்லைஆயினும், மெய்க் கொண்டு

இன் உயிர் செகாஅர் விட்டு அகல் தப்பற்குப்

பெருங் களிற்று மருப்பொடு வரி அதள் இறுக்கும்

அறன் இல் வேந்தன் ஆளும்

வறன் உறு குன்றம் பல விலங்கினவே . . . .

களிற்றியானை நிரை

← பாடல் 1987பாடல் 1989 →
தமிழ் இலக்கியம்Tamil Literature
நாவல்கள்