புணர்ந்தோர் புன்கண் அருளலும் உணர்ந்தோர்க்கு

ஒத்தன்று மன்னால்! எவன்கொல்? முத்தம்

வரைமுதல் சிதறிய வை போல், யானைப்

புகர் முகம் பொருத புது நீர் ஆலி

பளிங்கு சொரிவது போல் பாறை வரிப்ப . . . .

கார் கதம்பட்ட கண் அகன் விசும்பின்

விடுபொறி ஞெகிழியின் கொடி பட மின்னி,

படு மழை பொழிந்த பானாட் கங்குல்,

ஆர் உயிர்த் துப்பின் கோள் மா வழங்கும்

இருளிடைத் தமியன் வருதல் யாவதும் . . . .

அருளான் வாழி, தோழி! அல்கல்

விரவுப் பொறி மஞ்ஞை வெரீஇ, அரவின்

அணங்குடை அருந் தலை பை விரிப்பவைபோல்,

காயா மென் சினை தோய நீடிப்

பல் துடுப்பு எடுத்த அலங்கு குலைக் காந்தள் . . . .

அணி மலர் நறுந் தாது ஊதும் தும்பி

கை ஆடு வட்டின் தோன்றும்

மை ஆடு சென்னிய மலைகிழ வோனே!