அகல் அறை மலர்ந்த அரும்பு முதிர் வேங்கை

ஒள் இலைத் தொடலை தைஇ, மெல்லென

நல் வரை நாடன் தற்பாராட்ட

யாங்கு வல்லுநள்கொல் தானே தேம் பெய்து,

மணி செய் மண்டை தீம் பால் ஏந்தி . . . .

ஈனாத் தாயர் மடுப்பவும் உண்ணாள்,

நிழற் கயத்தன்ன நீள் நகர் வரைப்பின்

எம்முடைச் செல்வமும் உள்ளாள், பொய்ம் மருண்டு,

பந்து புடைப்பன்ன பாணிப் பல் அடிச்

சில் பரிக் குதிரை, பல் வேல் எழினி . . . .

கெடல் அருந் துப்பின் விடுதொழில் முடிமார்,

கனை எரி நடந்த கல் காய் கானத்து

வினை வல் அம்பின் விழுத் தொடை மறவர்

தேம் பிழி நறுங் கள் மகிழின், முனை கடந்து,

வீங்கு மென் சுரைய ஏற்றினம் தரூஉம் . . . .

முகை தலை திறந்த வேனிற்

பகை தலைமணந்த பல் அதர்ச் செலவே?