முதைச் சுவற் கலித்த மூரிச் செந்தினை

ஓங்கு வணர்ப் பெருங் குரல் உணீஇய, பாங்கர்ப்

பகுவாய்ப் பல்லிப் பாடு ஓர்த்து, குறுகும்

புருவைப் பன்றி வரு திறம் நோக்கி,

கடுங் கைக் கானவன் கழுதுமிசைக் கொளீஇய . . . .

நெடுஞ் சுடர் விளக்கம் நோக்கி, வந்து, நம்

நடுங்கு துயர் களைந்த நன்னராளன்

சென்றனன் கொல்லோ தானே குன்றத்து

இரும் புலி தொலைத்த பெருங் கை யானைக்

கவுள் மலிபு இழிதரும் காமர் கடாஅம் . . . .

இருஞ் சிறைத் தொழுதி ஆர்ப்ப, யாழ் செத்து,

இருங் கல் விடர் அளை அசுணம் ஓர்க்கும்

காம்பு அமல் இறும்பில் பாம்பு படத் துவன்றி,

கொடு விரல் உளியம் கெண்டும்

வடு ஆழ் புற்றின வழக்கு அரு நெறியே? . . . .