'நல் நுதல் பசப்பவும், பெருந் தோள் நெகிழவும்,

உண்ணா உயக்கமொடு உயிர் செலச் சாஅய்,

இன்னம் ஆகவும், இங்கு நத் துறந்தோர்

அறவர்அல்லர் அவர்' எனப் பல புலந்து,

ஆழல் வாழி, தோழி! 'சாரல் . . . .

ஈன்று நாள் உலந்த மெல் நடை மடப் பிடி,

கன்று, பசி களைஇய, பைங் கண் யானை

முற்றா மூங்கில் முளை தருபு, ஊட்டும்

வென் வேல் திரையன் வேங்கட நெடு வரை,

நல் நாள் பூத்த நாகு இள வேங்கை . . . .

நறு வீ ஆடிய பொறி வரி மஞ்ஞை

நனைப் பசுங் குருந்தின் நாறு சினை இருந்து,

துணைப் பயிர்ந்து அகவும் துணைதரு தண் கார்,

வருதும், யாம்' எனத் தேற்றிய

பருவம்காண் அது; பாயின்றால் மழையே! . . . .