இன் இசை உருமொடு கனை துளி தலைஇ,

மன் உயிர் மடிந்த பானாட் கங்குல்,

காடு தேர் வேட்டத்து விளிவு இடம் பெறாஅது,

வரி அதள் படுத்த சேக்கை, தெரி இழைத்

தேன் நாறு கதுப்பின் கொடிச்சியர் தந்தை . . . .

கூதிர், இல் செறியும் குன்ற நாட!

வனைந்து வரல் இள முலை ஞெமுங்க, பல் ஊழ்

விளங்கு தொடி முன்கை வளைந்து புறம் சுற்ற,

நின் மார்பு அடைதலின் இனிது ஆகின்றே

நும் இல் புலம்பின் நும் உள்ளுதொறும் நலியும் . . . .

தண்வரல் அசைஇய பண்பு இல் வாடை

பதம் பெறுகல்லாது இடம் பார்த்து நீடி,

மனைமரம் ஒசிய ஒற்றிப்

பலர் மடி கங்குல், நெடும் புறநிலையே!