சிறு பைந் தூவிச் செங் காற் பேடை

நெடு நீர் வானத்து, வாவுப் பறை நீந்தி,

வெயில் அவிர் உருப்பொடு வந்து, கனி பெறாஅது,

பெறு நாள் யாணர் உள்ளிப், பையாந்து,

புகல் ஏக்கற்ற புல்லென் உலவைக் . . . .

குறுங் கால் இற்றிப் புன் தலை நெடு வீழ்

இரும் பிணர்த் துறுகல் தீண்டி, வளி பொர,

பெருங் கை யானை நிவப்பின் தூங்கும்

குன்ற வைப்பின் என்றூழ் நீள் இடை,

யாமே எமியம்ஆக, தாமே . . . .

பசு நிலா விரிந்த பல் கதிர் மதியின்

பெரு நல் ஆய் கவின் ஒரீஇ, சிறு பீர்

வீ ஏர் வண்ணம் கொண்டன்றுகொல்லோ

கொய் சுவற் புரவிக் கொடித் தேர்ச் செழியன்

முதுநீர் முன்துறை முசிறி முற்றி . . . .

களிறு பட எருக்கிய கல்லென் ஞாட்பின்

அரும் புண் உறுநரின் வருந்தினள், பெரிது அழிந்து,

பானாட் கங்குலும் பகலும்

ஆனாது அழுவோள் ஆய் சிறு நுதலே?