ஆள் வழக்கு அற்ற சுரத்திடைக் கதிர் தெற,

நீள் எரி பரந்த நெடுந் தாள் யாத்து,

போழ் வளி முழங்கும், புல்லென் உயர்சினை,

முடை நசை இருக்கைப் பெடை முகம் நோக்கி,

ஊன் பதித்தன்ன வெருவரு செஞ் செவி . . . .

எருவைச் சேவல் கரிபு சிறை தீய,

வேனில் நீடிய வேய் உயர் நனந்தலை,

நீ உழந்து எய்தும் செய்வினைப் பொருட் பிணி

பல் இதழ் மழைக் கண் மாஅயோள்வயின்

பிரியின் புணர்வதுஆயின் பிரியாது . . . .

ஏந்து முலை முற்றம் வீங்க, பல் ஊழ்

சேயிழை தெளிர்ப்பக் கவைஇ, நாளும்

மனைமுதல் வினையொடும் உவப்ப,

நினை மாண் நெஞ்சம்! நீங்குதல் மறந்தே.