மலி பெயல் கலித்த மாரிப் பித்திகத்துக்

கொயல் அரு நிலைஇய பெயல் ஏர் மண முகைச்

செவ் வெரிந் உறழும் கொழுங் கடை மழைக் கண்,

தளிர் ஏர் மேனி, மாஅயோயே!

நாடு வறம் கூர, நாஞ்சில் துஞ்ச . . . .

கோடை நீடிய பைது அறு காலை,

குன்று கண்டன்ன கோட்ட, யாவையும்

சென்று சேக்கல்லாப் புள்ள, உள் இல்

என்றூழ் வியன்குளம் நிறைய வீசி,

பெரும் பெயல் பொழிந்த ஏம வைகறை . . . .

பல்லோர் உவந்த உவகை எல்லாம்

என்னுள் பெய்தந்தற்றே சேண் இடை

ஓங்கித் தோன்றும் உயர் வரை

வான் தோய் வெற்பன் வந்தமாறே!