மறந்து, அவண் அமையார் ஆயினும், கறங்கு இசைக்

கங்குல் ஓதைக் கலி மகிழ் உழவர்

பொங்கழி முகந்த தா இல் நுண் துகள்,

மங்குல் வானின், மாதிரம் மறைப்ப,

வைகு புலர் விடியல் வை பெயர்த்து ஆட்டி . . . .

தொழிற் செருக்கு அனந்தர் வீட, எழில் தகை

வளியொடு சினைஇய வண் தளிர் மாஅத்துக்

கிளி போல் காய கிளைத் துணர் வடித்து,

புளிப்பதன் அமைத்த புதுக் குட மலிர் நிறை

வெயில் வெரிந் நிறுத்த பயில் இதழ்ப் பசுங் குடை . . . .

கயம் மண்டு பகட்டின் பருகி, காண் வர,

கொள்ளொடு பயறு பால் விரைஇ, வெள்ளிக்

கோல் வரைந்தன்ன வால் அவிழ் மிதவை

வாங்கு கை தடுத்த பின்றை, ஓங்கிய

பருதிஅம் குப்பை சுற்றி, பகல் செல . . . .

மருதமர நிழல், எருதொடு வதியும்

காமர் வேனில்மன் இது,

மாண் நலம் நுகரும் துணை உடையோர்க்கே!