ஈன்று புறந்தந்த எம்மும் உள்ளாள்,

வான் தோய் இஞ்சி நல் நகர் புலம்ப

தனி மணி இரட்டும் தாளுடைக் கடிகை,

நுழை நுதி நெடு வேல், குறும் படை, மழவர்

முனை ஆத் தந்து, முரம்பின் வீழ்த்த . . . .

வில் ஏர் வாழ்க்கை விழுத் தொடை மறவர்

வல் ஆண் பதுக்கைக் கடவுட் பேண்மார்,

நடுகல் பீலி சூட்டி, துடிப்படுத்து,

தோப்பிக் கள்ளொடு துரூஉப் பலி கொடுக்கும்

போக்கு அருங் கவலைய புலவு நாறு அருஞ் சுரம் . . . .

துணிந்து, பிறள் ஆயினள் ஆயினும், அணிந்து அணிந்து,

ஆர்வ நெஞ்சமொடு ஆய் நலன் அளைஇ, தன்

மார்பு துணையாகத் துயிற்றுக தில்ல

துஞ்சா முழவின் கோவற் கோமான்

நெடுந் தேர்க் காரி கொடுங்கால் முன்துறை . . . .

பெண்ணை அம் பேரியாற்று நுண் அறல் கடுக்கும்

நெறி இருங் கதுப்பின் என் பேதைக்கு,

அறியாத் தேஎத்து ஆற்றிய துணையே!