சிறு கரும் பிடவின் வெண் தலைக் குறும் புதல்

கண்ணியின் மலரும் தண் நறும் புறவில்,

தொடுதோற் கானவன் கவை பொறுத்தன்ன

இரு திரி மருப்பின் அண்ணல் இரலை

செறி இலைப் பதவின் செங் கோல் மென் குரல் . . . .

மறி ஆடு மருங்கின் மடப் பிணை அருத்தி,

தெள் அறல் தழீஇய வார் மணல் அடைகரை,

மெல்கிடு கவுள துஞ்சு புறம் காக்கும்

பெருந்தகைக்கு உடைந்த நெஞ்சம் ஏமுற,

செல்க, தேரே நல் வலம் பெறுந! . . . .

பசை கொல் மெல் விரல், பெருந் தோள், புலைத்தி

துறை விட்டன்ன தூ மயிர் எகினம்

துணையொடு திளைக்கும் காப்புடை வரைப்பில்,

செந் தார்ப் பைங் கிளி முன்கை ஏந்தி,

'இன்று வரல் உரைமோ, சென்றிசினோர் திறத்து' என . . . .

இல்லவர் அறிதல் அஞ்சி, மெல்லென

மழலை இன் சொல் பயிற்றும்

நாணுடை அரிவை மாண் நலம் பெறவே