வினை நன்றாதல் வெறுப்பக் காட்டி,

"மனை மாண் கற்பின் வாணுதல் ஒழிய,

கவை முறி இழந்த செந் நிலை யாஅத்து

ஒன்று ஓங்கு உயர் சினை இருந்த, வன் பறை,

வீளைப் பருந்தின் கோள் வல் சேவல் . . . .

வளை வாய்ப் பேடை வரு திறம் பயிரும்

இளி தேர் தீம் குரல் இசைக்கும் அத்தம்

செலவு அருங்குரைய என்னாது, சென்று, அவள்

மலர் பாடு ஆன்ற, மை எழில், மழைக் கண்

தெளியா நோக்கம் உள்ளினை, உளி வாய் . . . .

வெம் பரல் அதர குன்று பல நீந்தி,

யாமே எமியம் ஆக, நீயே

ஒழியச் சூழ்ந்தனைஆயின் முனாஅது

வெல் போர் வானவன் கொல்லி மீமிசை,

நுணங்கு அமை புரையும் வணங்கு இறைப் பணைத் தோள் . . . .

வரி அணி அல்குல், வால் எயிற்றோள்வயின்

பிரியாய்ஆயின் நன்றுமன் தில்ல.

அன்று நம் அறியாய் ஆயினும், இன்று நம்

செய்வினை ஆற்றுற விலங்கின்,

எய்துவை அல்லையோ, பிறர் நகு பொருளே? . . . .