"கொடு வரி இரும் புலி தயங்க, நெடு வரை

ஆடு கழை இரு வெதிர் கோடைக்கு ஒல்கும்

கானம் கடிய என்னார், நாம் அழ,

நின்றது இல் பொருட் பிணிச் சென்று இவண் தருமார்,

செல்ப" என்ப என்போய்! நல்ல . . . .

மடவை மன்ற நீயே; வடவயின்

வேங்கடம் பயந்த வெண் கோட்டு யானை,

மறப் போர்ப் பாண்டியர் அறத்தின் காக்கும்

கொற்கை அம் பெரும் துறை முத்தின் அன்ன

நகைப் பொலிந்து இலங்கும் எயிறு கெழு துவர் வாய் . . . .

தகைப்பத் தங்கலர்ஆயினும், இகப்ப

யாங்ஙனம் விடுமோ மற்றே தேம் படத்

தெள் நீர்க்கு ஏற்ற திரள் காற் குவளைப்

பெருந்தகை சிதைத்தும், அமையா, பருந்து பட,

வேத்து அமர்க் கடந்த வென்றி நல் வேல் . . . .

குருதியொடு துயல்வந்தன்ன நின்

அரி வேய் உண்கண் அமர்த்த நோக்கே?