கொல் வினைப் பொலிந்த, கூர்ங் குறும் புழுகின்,

வில்லோர் தூணி வீங்கப் பெய்த

அப்பு நுனை ஏய்ப்ப அரும்பிய இருப்பை,

செப்பு அடர் அன்ன செங் குழை அகம்தோறு,

இழுதின் அன்ன தீம் புழல் துய்வாய் . . . .

உழுது காண் துளைய ஆகி, ஆர் கழல்பு,

ஆலி வானின் காலொடு பாறி,

துப்பின் அன்ன செங் கோட்டு இயவின்,

நெய்த்தோர் மீமிசை நிணத்தின் பரிக்கும்

அத்தம் நண்ணிய அம் குடிச் சீறூர் . . . .

கொடு நுண் ஓதி மகளிர் ஓக்கிய

தொடி மாண் உலக்கைத் தூண்டு உரல் பாணி,

நெடு மால் வரைய குடிஞையோடு இரட்டும்

குன்று பின் ஒழியப் போகி, உரம் துரந்து,

ஞாயிறு படினும், 'ஊர் சேய்த்து' எனாது . . . .

துனை பரி துரக்கும் துஞ்சாச் செலவின்

எம்மினும், விரைந்து வல் எய்தி, பல் மாண்

ஓங்கிய நல் இல் ஒரு சிறை நிலைஇ,

பாங்கர்ப் பல்லி படுதொறும் பரவி,

கன்று புகு மாலை நின்றோள் எய்தி . . . .

கை கவியாச் சென்று, கண் புதையாக் குறுகி,

பிடிக் கை அன்ன பின்னகம் தீண்டி,

தொடிக் கை தைவரத் தோய்ந்தன்று கொல்லோ

நாணொடு மிடைந்த கற்பின், வாள் நுதல்,

அம் தீம் கிளவிக் குறுமகள் . . . .

மென் தோள் பெற நசைஇச் சென்ற என் நெஞ்சே?