அளி நிலை பொறாஅது அமரிய முகத்தள்,

விளி நிலை கொள்ளாள், தமியள், மென்மெல,

நலம் மிகு சேவடி நிலம் வடுக் கொளாஅ,

குறுக வந்து, தன் கூர் எயிறு தோன்ற

வறிது அகத்து எழுந்த வாய் அல் முறுவலள் . . . .

கண்ணியது உணரா அளவை, ஒண்ணுதல்,

வினை தலைப்படுதல் செல்லா நினைவுடன்

முளிந்த ஓமை முதையல்அம் காட்டு,

பளிங்கத்து அன்ன பல் காய் நெல்லி,

மோட்டு இரும் பாறை, ஈட்டு வட்டு ஏய்ப்ப . . . .

உதிர்வன படூஉம் கதிர் தெறு கவாஅன்,

மாய்த்த போல மழுகு நுனை தோற்றி,

பாத்தியன்ன குடுமிக் கூர்ங் கல்,

விரல் நுதி சிதைக்கும் நிரை நிலை அதர,

பரல் முரம்பு ஆகிய பயம் இல், கானம் . . . .

இறப்ப எண்ணுதிர் ஆயின் "அறத்தாறு

அன்று" என மொழிந்த தொன்றுபடு கிளவி

அன்ன ஆக' என்னுநள் போல,

முன்னம் காட்டி, முகத்தின் உரையா,

ஓவச் செய்தியின் ஒன்று நினைந்து ஒற்றி . . . .

பாவை மாய்த்த பனிநீர் நோக்கமொடு,

ஆகத்து ஒடுக்கிய புதல்வன் புன் தலைத்

தூ நீர் பயந்த துணை அமை பிணையல்

மோயினள் உயிர்த்த காலை, மா மலர்

மணி உரு இழந்த அணி அழி தோற்றம் . . . .

கண்டே கடிந்தனம், செலவே ஒண்டொடி

உழையம் ஆகவும் இனைவோள்

பிழையலள் மாதோ, பிரிதும் நாம் எனினே!