அரிதினின் தோன்றிய யாக்கை புரிபு தாம்

வேட்டவை செய்து, ஆங்கு, காட்டி மற்று ஆங்கே,

அறம் பொருள் இன்பம் என்று அம் மூன்றின் ஒன்றன்

திறம் சேரார் செய்யும் தொழில்கள் அறைந்தன்று

அணி நிலைப் பெண்ணை மடல் ஊர்ந்து, ஒருத்தி . . . .

அணி நலம் பாடி வரற்கு;

ஓரொருகால் உள்வழியள் ஆகி, நிறை மதி

நீருள் நிழல் போல், கொளற்கு அரியள் போருள்

அடல் மாமேல் ஆற்றுவேன் என்னை மடல்மாமேல்

மன்றம் படர்வித்தவள் வாழி, சான்றீர்! . . . .

பொய் தீர் உலகம் எடுத்த கொடிமிசை,

மை அறு மண்டிலம் வேட்டனள் வையம்

புரவு ஊக்கும் உள்ளத்தேன் என்னை இரவு ஊக்கும்

இன்னா இடும்பை செய்தாள்; அம்ம, சான்றீர்!

கரந்தாங்கே இன்னா நோய் செய்யும்; மற்று இஃதோ . . . .

பரந்த சுணங்கின் பணைத் தோளாள் பண்பு;

இடி உமிழ் வானத்து, இரவு இருள் போழும்

கொடி மின்னுக் கொள்வேன் என்றன்னள் வடி நாவின்

வல்லார் முன் சொல் வல்லேன் என்னைப் பிறர் முன்னர்க்

கல்லாமை காட்டியவள்; வாழி, சான்றீர்! . . . .

என்று, ஆங்கே,

வருந்த மா ஊர்ந்து, மறுகின்கண் பாட,

திருந்திழைக்கு ஒத்த கிளவி கேட்டு, ஆங்கே,

பொருந்தாதார் போர் வல் வழுதிக்கு அருந் திறை

போல, கொடுத்தார், தமர். . . . .