'தோள் துறந்து, அருளாதவர் போல் நின்று,

வாடை தூக்க, வணங்கிய தாழை

ஆடு கோட்டு இருந்த அசை நடை நாரை,

நளி இருங் கங்குல், நம் துயர் அறியாது,

அளி இன்று, பிணி இன்று, விளியாது, நரலும் . . . .

கானல் அம் சேர்ப்பனைக் கண்டாய் போல,

புதுவது கவினினை' என்றியாயின்,

நனவின் வாரா நயனி லாளனைக்

கனவில் கண்டு, யான் செய்தது கேள், இனி:

'அலந்தாங்கு அமையலென்' என்றானைப் பற்றி, 'என் . . . .

நலம் தாராயோ?' என, தொடுப்பேன் போலவும்,

கலந்து ஆங்கே என் கவின் பெற முயங்கி,

'புலம்பல் ஓம்பு' என, அளிப்பான் போலவும்;

'முலையிடைத் துயிலும் மறந்தீத்தோய்' என,

நிலை அழி நெஞ்சத்தேன் அழுவேன் போலவும், . . . .

'வலை உறு மயிலின் வருந்தினை, பெரிது' என,

தலையுற முன் அடிப் பணிவான் போலவும்;

கோதை கோலா, இறைஞ்சி நின்ற

ஊதைஅம் சேர்ப்பனை, அலைப்பேன் போலவும்,

'யாது என் பிழைப்பு?' என நடுங்கி, ஆங்கே, . . . .

'பேதையைப் பெரிது' எனத் தெளிப்பான் போலவும்;

ஆங்கு

கனவினால் கண்டேன் தோழி! 'காண் தகக்

கனவின் வந்த கானல் அம் சேர்ப்பன்

நனவின் வருதலும் உண்டு' என . . . .

அனை வரை நின்றது, என் அரும் பெறல் உயிரே.