இடு முள் நெடு வேலி போல, கொலைவர்

கொடுமரம் தேய்த்தார் பதுக்கை நிரைத்த

கடு நவை ஆர் ஆற்று, அறுசுனை முற்றி,

உடங்கு நீர் வேட்ட உடம்பு உயங்கு யானை

கடுந் தாம் பதிபு, ஆங்குக் கை தெறப்பட்டு, . . . .

வெறி நிரை வேறாகச் சாரச்சாரல் ஓடி,

நெறி மயக்குற்ற நிரம்பா நீடு அத்தம்

சிறு நனி நீ துஞ்சி ஏற்பினும், அஞ்சும்

நறுநுதல் நீத்துப் பொருள்வயிற் செல்வோய்!

உரனுடை உள்ளத்தை; செய் பொருள் முற்றிய . . . .

வளமையான் ஆகும் பொருள் இது என்பாய்!

இளமையும் காமமும் நின் பாணி நில்லா

இடை முலைக் கோதை குழைய முயங்கும்

முறை நாள் கழிதல் உறாஅமைக் காண்டை

கடை நாள் இது என்று அறிந்தாரும் இல்லை . . . .

போற்றாய் பெரும! நீ, காமம் புகர்பட

வேற்றுமைக் கொண்டு, பொருள்வயிற் போகுவாய்!

கூற்றமும் மூப்பும் மறந்தாரோடு ஓராஅங்கு

மாற்றுமைக் கொண்ட வழி