அருவி ஆர்க்கும் பெரு வரை அடுக்கத்து,

குருதி ஒப்பின் கமழ் பூங் காந்தள்

வரி அணி சிறகின் வண்டு உண மலரும்

வாழை அம் சிலம்பில், கேழல் கெண்டிய

நிலவரை நிவந்த பல உறு திரு மணி . . . .

ஒளி திகழ் விளக்கத்து, ஈன்ற மடப் பிடி,

களிறு புறங்காப்ப, கன்றொடு வதியும்

மா மலை நாடன் நயந்தனன் வரூஉம்

பெருமை உடையள் என்பது

தருமோ - தோழி! - நின் திரு நுதல் கவினே? . . . .