வாளை வாளின் பிறழ, நாளும்

பொய்கை நீர்நாய் வைகுதுயில் ஏற்கும்

கை வண் கிள்ளி வெண்ணி சூழ்ந்த

வயல் வெள் ஆம்பல் உருவ நெறித் தழை

ஐது அகல் அல்குல் அணி பெறத் தைஇ . . . .

விழவின் செலீஇயர் வேண்டும்மன்னோ;

யாணர் ஊரன் காணுநன்ஆயின்,

வரையாமைஓ அரிதே; வரையின்,

வரைபோல் யானை, வாய்மொழி முடியன்

வரை வேய் புரையும் நல் தோள் . . . .

அளிய - தோழி! - தொலையுந பலவே.