சிறு கட் பன்றிப் பெருஞ் சின ஒருத்தல்,

துறுகட் கண்ணிக் கானவர் உழுத

குலவுக் குரல் ஏனல் மாந்தி, ஞாங்கர்,

விடர் அளைப் பள்ளி வேங்கை அஞ்சாது,

கழை வளர் சாரல் துஞ்சும் நாடன் . . . .

'அணங்குடை அருஞ் சூள் தருகுவென்' என நீ,

'நும்மோர் அன்னோர் துன்னார் இவை' என,

தெரிந்து அது வியந்தனென் - தோழி! - பணிந்து நம்

கல் கெழு சிறுகுடிப் பொலிய,

வதுவை என்று அவர் வந்த ஞான்றே . . . .