உவர் விளை உப்பின் உழாஅ உழவர்

ஒழுகை உமணர் வரு பதம் நோக்கி,

கானல் இட்ட காவற் குப்பை,

புலவு மீன் உணங்கல் படு புள் ஓப்பி,

மட நோக்கு ஆயமொடு உடன் ஊர்பு ஏறி . . . .

'எந்தை திமில், இது, நுந்தை திமில்' என

வளை நீர் வேட்டம் போகிய கிளைஞர்

திண் திமில் எண்ணும் தண் கடற் சேர்ப்ப!

இனிதேதெய்ய, எம் முனிவு இல் நல் ஊர்;

இனி, வரின் தவறும் இல்லை: எனையதூஉம் . . . .

பிறர் பிறர் அறிதல் யாவது

தமர் தமர் அறியாச் சேரியும் உடைத்தே.