கொழுஞ் சுளைப் பலவின் பயம் கெழு கவாஅன்,

செழுங் கோள் வாங்கிய மாச் சினைக் கொக்கினம்

மீன் குடை நாற்றம் தாங்கல்செல்லாது,

துய்த் தலை மந்தி தும்மும் நாட!

நினக்கும் உரைத்தல் நாணுவல் - இவட்கே . . . .

நுண் கொடிப் பீரத்து ஊழ் உறு பூ எனப்

பசலை ஊரும் அன்னோ; பல் நாள்

அரி அமர் வனப்பின் எம் கானம் நண்ண,

வண்டு எனும் உணராவாகி,

மலர் என மரீஇ வரூஉம், இவள் கண்ணே . . . .