கவிதலை எண்கின் பரூஉ மயிர் ஏற்றை

இரை தேர் வேட்கையின் இரவில் போகி,

நீடு செயல் சிதலைத் தோடு புனைந்து எடுத்த

அர வாழ் புற்றம் ஒழிய, ஒய்யென

முர வாய் வள் உகிர் இடப்ப வாங்கும் . . . .

ஊக்கு அருங் கவலை நீந்தி, மற்று - இவள்

பூப்போல் உண்கண் புது நலம் சிதைய,

வீங்கு நீர் வாரக் கண்டும்,

தகுமோ? - பெரும! - தவிர்க நும் செலவே.