மடவது அம்ம, மணி நிற எழிலி

'மலரின் மௌவல் நலம் வரக் காட்டி,

கயல் ஏர் உண்கண் கனங்குழை! இவை நின்

எயிறு ஏர் பொழுதின் ஏய்தருவேம்' என,

கண் அகன் விசும்பின் மதி என உணர்ந்த நின் . . . .

நல் நுதல் நீவிச் சென்றோர், தம் நசை

வாய்த்து வரல் வாரா அளவை, அத்தக்

கல் மிசை அடுக்கம் புதையக் கால் வீழ்த்து,

தளி தரு தண் கார் தலைஇ,

விளி இசைத்தன்றால், வியல் இடத்தானே . . . .