கருங் கால் வேங்கை நாள் உறு புதுப் பூ,

பொன் செய் கம்மியன் கைவினை கடுப்ப,

தகை வனப்புற்ற, கண்ணழி கட்டழித்து,

ஒலி பல் கூந்தல் அணி பெறப் புனைஇ,

காண்டற் காதல் கைம்மிக கடீஇயாற்கு . . . .

யாங்கு ஆகுவம்கொல்? - தோழி! - காந்தள்

கமழ் குலை அவிழ்ந்த நயவருஞ் சாரல்

கூதள நறும் பொழில் புலம்ப, ஊர்வயின்

மீள்குவம் போலத் தோன்றும் - தோடு புலர்ந்து

அருவியின் ஒலித்தல் ஆனா . . . .

கொய்பதம் கொள்ளும், நாம் கூஉம் தினையே.