வாரல் மென் தினைப் புலர்வுக் குரல் மாந்தி,

சாரல் வரைய கிளைஉடன் குழீஇ,

வளி எறி வயிரின் கிளி விளி பயிற்றும்

நளி இருஞ் சிலம்பின் நல் மலை நாடன்

புணரின், புணருமார் எழிலே; பிரியின் . . . .

மணி மிடை பொன்னின் மாமை சாய, என்

அணி நலம் சிதைக்குமார் பசலை; அதனால்,

அசுணம் கொல்பவர் கை போல், நன்றும்,

இன்பமும் துன்பமும் உடைத்தே,

தண் கமழ் நறுந் தார் விறலோன் மார்பே . . . .