வம்ப மாக்கள் வரு திறம் நோக்கி,

செங் கணை தொடுத்த செயிர் நோக்கு ஆடவர்

மடி வாய்த் தண்ணுமைத் தழங்கு குரல் கேட்ட

எருவைச் சேவல் கிளைவயிற் பெயரும்

அருஞ் சுரக் கவலை, அஞ்சுவரு நனந்தலைப் . . . .

பெரும் பல் குன்றம் உள்ளியும், மற்று - இவள்

கரும்புடைப் பணைத் தோள் நோக்கியும், ஒரு திறம்

பற்றாய் - வாழி, எம் நெஞ்சே! - நல் தார்ப்

பொற்றேர்ச் செழியன் கூடல் ஆங்கண்,

ஒருமை செப்பிய அருமை, வான் முகை . . . .

இரும் போது கமழும் கூந்தல்,

பெரு மலை தழீஇயும், நோக்கு இயையுமோமற்றே?