படு காழ் நாறிய பராஅரைப் புன்னை,

அடு மரல் மொக்குளின், அரும்பு வாய் அவிழ,

பொன்னின் அன்ன தாது படு பல் மலர்

சூடுநர் தொடுத்த மிச்சில் கோடுதொறும்

நெய் கனி பசுங் காய் தூங்கும் துறைவனை . . . .

இனி, அறிந்திசினே கொண்கன் ஆகுதல்

கழிச் சேறு ஆடிய கணைக் கால் அத்திரி

குளம்பினும் சேயிறா ஒடுங்கின;

கோதையும் எல்லாம் ஊதை வெண் மணலே.