வேம்பின் ஒண் பழம் முணைஇ, இருப்பைத்

தேம் பால் செற்ற தீம் பழம் நசைஇ,

வைகு பனி உழந்த வாவல், சினைதொறும்,

நெய் தோய் திரியின் தண் சிதர் உறைப்ப,

நாட் சுரம் உழந்த வாள் கேழ் ஏற்றையொடு . . . .

பொருத யானைப் புட் தாள் ஏய்ப்ப,

பசிப் பிடி உதைத்த ஓமைச் செவ் வரை

வெயில் காய் அமையத்து இமைக்கும் அத்தத்து,

அதர் உழந்து அசையினகொல்லோ - ததர்வாய்ச்

சிலம்பு கழீஇய செல்வம் . . . .

பிறருழைக் கழிந்த என் ஆயிழை அடியே?