'உலவை ஓமை ஒல்கு நிலை ஒடுங்கி,

சிள்வீடு கறங்கும் சேய் நாட்டு அத்தம்,

திறம் புரி கொள்கையொடு இறந்து செயின அல்லது,

அரும் பொருட் கூட்டம் இருந்தோர்க்கு இல்' என,

வலியா நெஞ்சம் வலிப்ப, சூழ்ந்த . . . .

வினை இடை விலங்கல போலும் - புனை சுவர்ப்

பாவை அன்ன பழிதீர் காட்சி,

ஐது ஏய்ந்து அகன்ற அல்குல், மை கூர்ந்து

மலர் பிணைத்தன்ன மா இதழ் மழைக் கண்,

முயல் வேட்டு எழுந்த முடுகு விசைக் கத நாய் . . . .

நல் நாப் புரையும் சீறடி,

பொம்மல் ஓதி, புனைஇழை குணனே!