நெடு நீர் அருவிய கடும் பாட்டு ஆங்கண்,

பிணி முதல் அரைய பெருங் கல் வாழைக்

கொழு முதல் ஆய் கனி மந்தி கவரும்

நல் மலை நாடனை நயவா, யாம், அவன்

நனி பேர் அன்பின், நின் குரல் ஓப்பி, . . . .

நின் புறங்காத்தலும் காண்போய், நீ? என்

தளிர் ஏர் மேனித் தொல் கவின் அழிய,

பலி பெறு கடவுட் பேணி, கலி சிறந்து,

நுடங்கு நிலைப் பறவை உடங்கு பீள் கவரும்;

தோடு இடம் கோடாய், கிளர்ந்து, . . . .

நீடினை விளைமோ! வாழிய, தினையே!