இசை பட வாழ்பவர் செல்வம் போலக்

காண் தொறும் பொலியும், கதழ் வாய் வேழம்,

இருங் கேழ் வயப் புலி வெரீஇ, அயலது

கருங் கால் வேங்கை ஊறுபட மறலி,

பெருஞ் சினம் தணியும் குன்றநாடன் . . . .

நனி பெரிது இனியனாயினும், துனி படர்ந்து

ஊடல் உறுவேன் - தோழி! - நீடு

புலம்பு சேண் அகல நீக்கி,

புலவி உணர்த்தல் வன்மையானே.