தம் நாட்டு விளைந்த வெண்ணெல் தந்து,

பிற நாட்டு உப்பின் கொள்ளை சாற்றி,

நெடு நெறி ஒழுகை நிலவு மணல் நீந்தி,

அவண் உறை முனிந்த ஒக்கலொடு புலம் பெயர்ந்து,

உமணர் போகலும் இன்னாதாகும்- . . . .

மடவை மன்ற- கொண்க!- வயின்தோறு

இன்னாது அலைக்கும் ஊதையொடு ஓரும்

நும் இல் புலம்பின் மாலையும் உடைத்தே;

இன மீன் ஆர்ந்த வெண் குருகு மிதித்த

வறு நீர் நெய்தல் போல, . . . .

வாழாள் ஆதல் சூழாதோயே.