சுனைப் பூக் குற்றும், தொடலை தைஇயும்,

மலைச் செங் காந்தட் கண்ணி தந்தும்,

தன் வழிப் படூஉம் நம் நயந்தருளி,

வெறி என உணர்ந்த அரிய அன்னையை,

கண்ணினும் கனவினும் காட்டி, 'இந் நோய் . . . .

என்னினும் வாராது; மணியின் தோன்றும்

அம் மலை கிழவோன் செய்தனன் இது' எனின்,

படு வண்டு ஆர்க்கும் பைந் தார் மார்பின்

நெடு வேட்கு ஏதம் உடைத்தோ?-

தொடியோய்! கூறுமதி, வினவுவல் யானே. . . . .