இருஞ் சேறு ஆடிய கொடுங் கவுள், கய வாய்,

மாரி யானையின் மருங்குல் தீண்டி,

பொரி அரை ஞெமிர்ந்த புழற் காய்க் கொன்றை,

நீடிய சடையோடு ஆடா மேனிக்

குன்று உறை தவசியர் போல, பல உடன் . . . .

என்றூழ் நீள் இடைப் பொற்பத் தோன்றும்

அருஞ் சுரம் எளியமன், நினக்கே; பருந்து பட,

பாண்டிலொடு பொருத பல் பிணர்த் தடக் கை

ஏந்து கோட்டு யானை இசை வெங் கிள்ளி

வம்பு அணி உயர் கொடி அம்பர் சூழ்ந்த . . . .

அரிசில் அம் தண் அறல் அன்ன, இவள்

விரி ஒலி கூந்தல் விட்டு அமைகலனே.