'இரை தேர் எண்கின் பகு வாய் ஏற்றை

கொடு வரிப் புற்றம் வாய்ப்ப வாங்கி,

நல் அரா நடுங்க உரறி, கொல்லன்

ஊது உலைக் குருகின் உள் உயிர்த்து, அகழும்

நடு நாள் வருதல் அஞ்சுதும் யாம்' என, . . . .

வரைந்து வரல் இரக்குவம் ஆயின், நம் மலை

நல் நாள் வதுவை கூடி, நீடு இன்று

நம்மொடு செல்வர்மன்- தோழி!- மெல்ல

வேங்கைக் கண்ணியர் எருது எறி களமர்

நிலம் கண்டன்ன அகன் கண் பாசறை, . . . .

மென் தினை நெடும் போர் புரிமார்

துஞ்சு களிறு எடுப்பும் தம் பெருங் கல் நாட்டே.