கோட் சுறா வழங்கும் வாள் கேழ்இருங் கழி

மணி ஏர் நெய்தல் மா மலர் நிறைய,

பொன் நேர் நுண் தாது புன்னை தூஉம்,

வீழ் தாழ் தாழைப் பூக் கமழ் கானல்,

படர் வந்து நலியும் சுடர் செல் மாலை, . . . .

நோய் மலி பருவரல் நாம் இவண் உய்கம்;

கேட்டிசின்- வாழி, தோழி!- தெண் கழி

வள் வாய் ஆழி உள் வாய் தோயினும்,

புள்ளு நிமிர்ந்தன்ன பொலம் படைக் கலி மா

வலவன் கோல் உற அறியா, . . . .

உரவு நீர்ச் சேர்ப்பன், தேர்மணிக் குரலே!