வடிக் கதிர் திரித்த வல் ஞாண்பெரு வலை

இடிக் குரற் புணரிப் பௌவத்து இடுமார்,

நிறையப் பெய்த அம்பி, காழோர்

சிறை அருங் களிற்றின், பரதவர் ஒய்யும்

சிறு வீ ஞாழற் பெருங் கடற் சேர்ப்பனை, . . . .

'ஏதிலாளனும்' என்ப; போது அவிழ்

புது மணற் கானல் புன்னை நுண் தாது,

கொண்டல் அசை வளி தூக்குதொறும், குருகின்

வெண் புறம் மொசிய வார்க்கும், தெண் கடல்

கண்டல் வேலிய ஊர், 'அவன் . . . .

பெண்டு' என அறிந்தன்று; பெயர்த்தலோ அரிதே!