மிளகு பெய்தனைய சுவைய புன் காய்

உலறு தலை உகாஅய்ச் சிதர் சிதர்ந்து உண்ட

புலம்பு கொள் நெடுஞ் சினை ஏறி, நினைந்து, தன்

பொறி கிளர் எருத்தம் வெறி பட மறுகி,

புன் புறா உயவும் வெந் துகள் இயவின், . . . .

நயந்த காதலற் புணர்ந்தனள் ஆயினும்,

சிவந்து ஒளி மழுங்கி அமர்த்தனகொல்லோ-

கோதை மயங்கினும், குறுந் தொடி நெகிழினும்,

காழ் பெயல் அல்குல் காசு முறை திரியினும்,

மாண் நலம் கையறக் கலுழும் என் . . . .

மாயக் குறுமகள் மலர் ஏர் கண்ணே?