தடங்கோட்டு ஆமான், மடங்கல் மா நிரைக்

குன்ற வேங்கைக் கன்றொடு வதிந்தென,

துஞ்சு பதம் பெற்ற துய்த் தலை மந்தி

கல்லென் சுற்றம் கை கவியாக் குறுகி,

வீங்கு சுரை ஞெமுங்க வாங்கி, தீம் பால் . . . .

கல்லா வன் பறழ்க் கைந் நிறை பிழியும்

மா மலை நாட! மருட்கை உடைத்தே-

செங் கோல், கொடுங் குரல், சிறு தினை வியன் புனம்

கொய் பதம் குறுகும்காலை, எம்

மை ஈர் ஓதி மாண் நலம் தொலைவே! . . . .