குறு நிலைக் குரவின் சிறு நனை நறு வீ

வண்டு தரு நாற்றம் வளி கலந்து ஈய,

கண் களி பெறூஉம் கவின் பெறு காலை,

எல் வளை ஞெகிழ்த்தோர்க்கு அல்லல் உறீஇச்

சென்ற நெஞ்சம் செய்வினைக்கு அசாவா, . . . .

ஒருங்கு வரல் நசையொடு, வருந்தும்கொல்லோ

அருளான் ஆதலின், அழிந்து இவண் வந்து,

தொல் நலன் இழந்த என் பொன் நிறம் நோக்கி,

'ஏதிலாட்டி இவள்' எனப்

போயின்று கொல்லோ, நோய் தலைமணந்தே . . . .