மாக் கொடி அதிரற் பூவொடு பாதிரித்

தூத் தகட்டு எதிர் மலர் வேய்ந்த கூந்தல்

மணம் கமழ் நாற்றம் மரீஇ, யாம் இவள்

சுணங்கு அணி ஆகம் அடைய முயங்கி,

வீங்கு உவர்க் கவவின் நீங்கல்செல்லேம்; . . . .

நீயே, ஆள்வினை சிறப்ப எண்ணி, நாளும்

பிரிந்து உறை வாழ்க்கை புரிந்து அமையலையே;

அன்பு இலை; வாழி, என் நெஞ்சே! வெம் போர்

மழவர் பெரு மகன் மா வள் ஓரி

கை வளம் இயைவது ஆயினும், . . . .

ஐது ஏகு அம்ம, இயைந்து செய் பொருளே.