குறுங் கை இரும் புலிக் கோள் வல்ஏற்றை,

பூ நுதல் இரும் பிடி புலம்ப, தாக்கி,

தாழ் நீர் நனந் தலைப் பெரு களிறு அடூஉம்

கல்லக வெற்பன் சொல்லின் தேறி,

யாம் எம் நலன் இழந்தனமே; யாமத்து, . . . .

அலர் வாய்ப் பெண்டிர் அம்பலொடு ஒன்றி,

புரை இல் தீ மொழி பயிற்றிய உரை எடுத்து,

ஆனாக் கௌவைத்துஆக,

தான் என் இழந்தது, இவ் அழுங்கல் ஊரே?