நீயும் யானும், நெருநல், பூவின்

நுண் தாது உறைக்கும் வண்டினம் ஓப்பி,

ஒழி திரை வரித்த வெண் மணல் அடைகரைக்

கழி சூழ் கானல் ஆடியது அன்றி,

கரந்து நாம் செய்தது ஒன்று இல்லை; உண்டு எனின், . . . .

பரந்து பிறர் அறிந்தன்றும்இலரே- நன்றும்

எவன் குறித்தனள் கொல், அன்னை?- கயந்தோறு

இற ஆர் இனக் குருகு ஒலிப்ப, சுறவம்

கழி சேர் மருங்கின் கணைக் கால் நீடி,

கண் போல் பூத்தமை கண்டு, 'நுண் பல . . . .

சிறு பாசடைய நெய்தல்

குறுமோ, சென்று' எனக் கூறாதோளே.