விரைப் பரி வருந்திய வீங்கு செலல்இளையர்

அரைச் செறி கச்சை யாப்பு அழித்து அசைஇ,

வேண்டு அமர் நடையர், மென்மெல வருக!

தீண்டா வை முள் தீண்டி நாம் செலற்கு

ஏமதி, வலவ, தேரே! உதுக் காண்- . . . .

உருக்குறு நறு நெய் பால் விதிர்த்தன்ன

அரிக் குரல் மிடற்ற அம் நுண் பல் பொறிக்

காமரு தகைய கானவாரணம்

பெயல் நீர் போகிய வியல் நெடும் புறவில்

புலரா ஈர் மணல் மலிரக் கெண்டி, . . . .

நாள் இரை கவர மாட்டி, தன்

பேடை நோக்கிய பெருந்தகு நிலையே!