நூல்கள்›புறநானூறு›பாடல் 2440

பாடல் 2440

வேந்துகுறை யுறவுங் கொடாஅன், ஏந்துகோட்டு

அம்பூந் தொடலை அணித்தழை அல்குல்,

செம்பொறிச் சிலம்பின் இளையோள் தந்தை,

எழுவிட்டு அமைத்த திண்நிலைக் கதவின்

அனரமண் இஞ்சி நாட்கொடி நுடங்கும் . . . .

.. .. .. . .. .. ... .. .. .. .. .. .. .. ..

புலிக்கணத் தன்ன கடுங்கண் சுற்றமொடு,

மாற்றம் மாறான், மறலிய சினத்தன்,

பூக்கோள் என ஏஎய்க், கயம்புக் கனனே;

விளங்குஇழைப் பொலிந்த வேளா மெல்லியல், . . . .

சுணங்கணி வனமுலை, அவளொடு நாளை

மணம்புகு வைகல் ஆகுதல் ஒன்றோ

ஆரமர் உழக்கிய மறம்கிளர் முன்பின்,

நீள்இலை எகம் மறுத்த உடம்பொடு

வாரா உலகம் புகுதல் ஒன்று - எனப் . . . .

படைதொட் டனனே, குருசில்; ஆயிடைக்

களிறுபொரக் கலங்கிய தண்கயம் போலப்,

பெருங்கவின் இழப்பது கொல்லோ,

மென்புனல் வைப்பின்இத் தண்பணை ஊரே!

இழப்பது கொல்லோ பெருங்கவின்!

← பாடல் 2439பாடல் 2441 →
தமிழ் இலக்கியம்Tamil Literature
நாவல்கள்