மனைக்கு விளக்காகிய வாள்நுதல் கணவன்,

முனைக்கு வரம்பாகிய வென்வேல் நெடுந்தகை,

நடுகல் பிறங்கிய உவல்இடு பறந்தலைப்,

புன்காழ் நெல்லி வன்புலச் சீறூர்க்

குடியும் மன்னுந் தானே; கொடியெடுத்து . . . .

நிறையழிந்து எழுதரு தானைக்குச்

சிறையும் தானே - தன் இறைவிழு முறினே.